شاعر شده بوديد كه تغيير كنيد
يا در قفس عقربه ها گير كنيد
شايد هم از اين كنگره ها مي آييد
تا از خودتان دوباره تقدير كنيد
برای محمود عزیز
ازجا بلند شد،غزلش را نخواند و رفت
پوچي كل فرضيه ها را رساند و رفت
اثبات راه رفتن اشياء ساده بود
وقتي غبار صندليش هم نماند ورفت
مي رفت و ديد پشت سرش حرف مي زنند
برگشت وباز خنده ي تلخي پراند و رفت
مجذوب نظم جامعه ي موريانه هاست
مردي كه شهر را به تمسخر كشاند و رفت
اِشكال كار كودك پشت شقيقه بود
وقتي فشار ماشه جهان را چكاند و رفت
هنگام جنگ ، قاعده ها فرق مي كند
شاعر به جاي قافيه خود را نشاند و بعد _
_ سياره چرخ خورد و به پايان خود رسيد
دنيا شلوغ شد،
همه جارا برهنه ديد
در تيتر روزنا مه ي فردا!
نوشته شد: شاعر لباس بود،
خودش را تكاند و رفت.
رنگ باد از جنازه پر میداد سمت خاموشی خیابان را
دست سوسوی رفتگر میبرد زیر جارو غبار طوفان را
پاره های پریدن خفاش می چکید از شبی که گم میکرد
رد پستان خونی اسطبل بال بال شتاب شیطان را
سایه های برهنه ی شب کار در غلاف سگال آدمخوار
با گلوی بریده خندیدند لخته های تن بیابان را
زوزه های وزنده بی فرمان روی قالیچه های سرگردان
خط به خط موریانه می بردند تا ببلعد زمین سلیمان را
روزهای غریب وتلخی بود گاو لاغر دوباره می دوشید
پشت تعبیر قحطی یوسف گله های عبور باران را
حفره ی موشهای صحرایی می گذشت از کنار شبهایی
که به سمت ستارگان میبرد غله ی ساکنان کیهان را
مریمان صلیب عام الفیل روزه های سکوت می خوردند
زیر آهن قراضه له کردند
گورکن ها
جنین انسان را
ادامه مطلب
